zondag 21 mei 2017

Foto Overzicht#7: vakantietje in Nederland, zoete kikkererwten, ...

 We logeerden in Nederland in een mooie studio met prachtig uitzicht.
 Onderweg kwamen we dit grappige verbodsbord tegen.

 Een leuk gevlochten wilgenomheining, en rondom het huis was, heel gek, een serre gebouwd, waarin een boom groeide!

 Eerste voorjaarsslaatje uit de tuin: veldsla, paardenbloem, netel, kleine veldkers, doorlevende spinazie, wilde look, welsh onion, en duizendblad.




 Ik probeerde twee receptjes voor een gezonde zoete snack uit: kikkererwten met cacaopoeder, en kikkererwten met ahornsiroop en vanille. Die laatsten smaakten, eens gebakken, naar van die boterbabbelaars, I kid you not.
Eenvoudig maar superlekker: quinoa, gekookte rode bietjes met mosterddressing, snijboontjes uit de diepvries, en een aardappel/ui/bloemkool slaatje

Ik maakte de glutenvrije carobe koekjes van de unconventional baker. Ik had er al heel wat op voor ik de foto nam! Heeeeerlijk om nog eens koekjes te kunnen maken en eten!
Ik maakte pindakaas/haver/pompoen/gistvlok balletjes voor onze hond! Ik vries deze in, zodat ik haar af en toe een lekker ijsje kan aanbieden.
Gelukkig deed de hond de afwas!
Ik maakte ook glutenvrije zoete aardappel gnocci! Niet moeilijk en heel erg lekker, een echt comfort food!

Voojaars Brandnetel Soep!



zondag 14 mei 2017

Paprika: een doorlevende groente?

Elk jaar proberen wij paprika zelf te zaaien — met zeer wisselend succes.
We hebben weinig ramen aan de zuidkant, binnen, en paprika heeft echt veel warmte en licht nodig om te kunnen ontkiemen. Onze tuin ligt bovendien aan een beek, waardoor het hier telkens een paar graden frisser is.
Zielig klein paprikaplantje, binnen gezaaid: te weinig warmte en te weinig licht...
 
Is het dan eindelijk gelukt en beginnen de paprika-plantjes te groeien, dan is het in feite al te laat: het groeiseizoen is te kort en te koud om vruchten aan te maken.
Daarom probeerde ik vorig jaar of ik de paprika's binnen kon laten overwinteren, zodoende een enorme voorsprong te hebben.

Het lijkt gelukt: ik testte het uit met twee planten. De ene snoeide ik fors, de andere amper. Ik zette beide op een lichte plek in de warme living.
Op dit moment (midden mei) heeft de fors gesnoeide paprika al twee bloempjes!
De amper gesnoeide plant heeft last van omkrullend blad door bladluis, maar ook deze plant heeft al nieuw blad aangemaakt en bloemknopjes.
Gesnoeide paprikaplant van vorig jaar, binnen overwinterd.

Bloempje!
Amper gesnoeide paprikaplant die binnen overwinterd heeft: je ziet dat hij nieuw blad heeft gemaakt.


Bovendien hebben we ook onze kamerpepertjes (chiliplant) met succes binnen laten overwinteren. Het zijn mooie, bladrijke planten. Prachtig zowel met eerst de groene en later de rode pepertjes.
Het lijkt er dus op alsof paprika, mits de juiste omstandigheden, een doorlevende plant is!
Hebben jullie hier ervaring mee?

zondag 7 mei 2017

Moestuin Plant Portret: Look Kers

Jaren geleden al kreeg ik van de vriendelijke mensen van het Voedselbos zaadjes van de lookkers toen ik bij hen een keer vrijwilligerswerk ging doen.
Ik zaaide het plantje thuis nabij de vijver en vergat het vervolgens volledig.
Telkens wanneer ik aan de vijver was, rook ik echter look. Ik vroeg me af: zou dat die eetbare, naar look smakende plant zijn die ik eens gekregen heb? Maar ik wist niet meer hoe die plant heette, noch hoe hij er uit zag, en ik durfde niet experimenteren. Er bestaan weliswaar nog meer wilde planten die naar look smaken en die eetbaar zijn (zoals look-zonder-look en daslook), maar ik durfde toch niet zo maar proeven...
Tot mijn tante me een link opstuurde met info over de eetbare lookkers!
Ik herkende op de foto onmiddellijk de plant die bij mij aan de vijver staat en die elk jaar terugkomt.
Een mooie, grote plant met witte bloemen, en donkerkleurige bladeren die mooi afsteken in de herfst.
Hoera, deze plant blijkt eetbaar te zijn! Het is zelfs een van de weinige kruiden die ook in de winter groen blijven!





Voordelen van Lookkers:
-doorlevende eetbare plant
-smaakt naar look (duh!) en ook naar mosterd en waterkers — enkel in de zomer kan het zijn dat het blad een beetje te bitter smaakt.
-mooi in winter, herfst, lente en zomer (verkleurt in de herfst, blijft groen in de winter).
-zorgt voor vroeg eetbaar groen in het voorjaar: dan kan je de frisse bladeren oogsten
-verdraagt enige schaduw
-na juni (na de bloei) verliest de plant haar bladeren, maar als je haar dan terugsnoeit krijg je opnieuw een oogst aan lekkere saladeblaadjes!
-bloempjes zijn eveneens eetbaar en mooi!
-zaait zichzelf ook uit en is bijgevolg bruikbaar als (hoge) bodembedekker


Ik at stevige boerenkost: witte bonen, patatten, ajuinsaus, geblancheerde doorgeschoten koolbloemknopjes, en een slaatje met lookkers:



zondag 30 april 2017

Over niks en alles doen

Onlangs zei iemand (een vage kennis) tegen mij, toen ik een verhaal vertelde waarin onze auto betrokken was:
"Wat???!! Hebben jullie een auto??!! Ik dacht dat jullie donkergroen waren!"

Euh... Wat moest ik daar nu op antwoorden... Ik stond met mijn mond vol tanden.
Ik heb hier eerder over mobiel zijn zonder auto op het platteland geschreven, over autodelen, en over elektrisch fietsen.
Ik vond niet de woorden om op korte tijd ons hele gevoel over auto gebruik uit te leggen, en dus zei ik maar niets. Enfin, ik lachte eens en zei dat wij inderdaad ons best doen om eco te leven.

De persoon keek nogal triomfantelijk.

Achteraf bedacht ik me, dat dit weer zo'n typisch geval van "alles en niks" was.

Ken je die quote, Don't do nothing because you can't do everything?

Die vind ik echt spijker op de kop.

Als we echt tot het bot duurzaam en eco zouden willen leven, dan plegen we maar beter allemaal collectief zelfmoord. Want dat is echt de allerenigste manier om er honderd procent zeker van te zijn dat je niets vervuilt. Er bestaan zelfs bewegingen met aanhangers van die theorie: de Voluntary Human Extinction Movement en the Church of Euthanasia.
Je zou er depri van worden.

En dat is niet de bedoeling! We kunnen allemaal ons best doen, en dan komen we al veel verder!

Over niks en alles doen

Ik krijg soms het gevoel dat mensen, als ze geconfronteerd worden met initiatieven die je kan nemen om je leven duurzamer te maken, in het defensieve springen (omdat ze niet willen veranderen, omdat veranderen moeite kost, omdat ze het moeilijk vinden om toe te geven dat ze een groot deel van hun leven 'niet al te zeer hun best hebben gedaan' – let wel: ik beschuldig hier niemand, ik bespreek enkel de reacties die ik soms krijg – en omdat ze zichzelf willen verantwoorden daarvoor): het komt op me voor alsof die mensen (uit schuldgevoel? uit kwaadheid?) je dan maar gaan confronteren met wat jij allemaal doet dat niet duurzaam is. Wow, wat een veel te lange zin.

Tobias Leenaerts schreef hier een heel goede post over.

In het kort komt het er op neer dat mensen totale perfectie misbruiken als excuus om zelf niet te moeten veranderen.

Al enkele keren zulke opmerkingen meegemaakt... Enkele voorbeelden van 'klassiekers':

-Ah zo, je eet vegan? Mag ik je schoenen eens zien? Zijn die niet van leer dan?  Want anders ben je nogal hypocriet bezig, nee?

-Die milieu activist zet zich enorm in voor de aarde. Maar ze vliegt wel heel de wereld rond om speeches te geven - dat is toch ook niet duurzaam? 

Enzovoort.

Maar... die vliegers gaan niet op. Ik probeer het uit te leggen.

Zelf neem ik een aantal initiatieven in mijn leven om de wereld niet minder te vervuilen dan "nodig".

De allerbelangrijkste maatregel daarvan en degene met het meeste impact is dat ik vegan eet.

Andere maatregelen die ik neem zijn: niet (te) vaak nieuwe dingen kopen (wel tweedehands, wel eco en fair), niet met het vliegtuig reizen (maar dat heb ik vroeger wel veel gedaan), regenwater gebruiken voor de was en de kuis, een compost toilet gebruiken in plaats van drinkbaar water door te spoelen, voedselkilometers beperken door vaak lokaal (uit eigen tuin, of van een lokale boer) te eten, ... enzovoort, maar: ik ben GEEN heilige, en dat wil ik ook allerminst zijn. Ik wil een leuk leven hebben, net als iedereen.

Persoonlijk voel ik me immens veel beter nadat ik voor mezelf (en dus niet voor anderen) besliste dat ik geen dierlijke producten wil eten, dat ik mijn kleren nooit meer ga kopen bij een winkel waarvan ik niet zeker weet of die geen mensonwaardige toestanden steunt (zie: de veganist in de kledingwinkel). Ik voel me gelukkig en blij met die keuzes.

En ik verplicht NIEMAND om me in die keuzes te volgen.

Maar laat het duidelijk zijn dat ik niet perfect ben, en dat ook niet wens te zijn. Ja, wij hebben een auto. Dat was een keuze waar we lang over nagedacht hebben. Wij proberen zuinig om te gaan met ons vervoermiddel. En soms lukt dat niet - we zijn ook maar mensen.

En ja hoor, er zijn nog tal van voorbeelden die ik kan aanhalen uit ons leven die niet of minder
duurzaam zijn. Ik koop af en toe wel eens een avocado, ik eet rijst, als ik het koud heb zet ik de
verwarming hoger, ik koop nog steeds chocolade die wel fairtrade is, maar hoe fair precies - dat weet ik niet.

Ik ben niet perfect en dat hoeft niet.

Niemand hoeft perfect te zijn.

Misschien eet jij wel eieren, maar heb je geen auto. Of misschien heb je geen eigen tuin, maar kies je wel voor de voedselteams in plaats van voor een grote supermarktketen. Of misschien vlieg je wel naar Thailand in de vakantie, maar eet je vegan.

Als iedereen voor zichzelf nagaat: dit kan ik aanpassen in mijn leven zonder dat ik er ongelukkig van word, dit kan ik doen, op deze wijze kan ik helpen, en daar word ik blij van, dan is dat fantastisch!

Doe niet niets omdat je niet alles kan. Doe IETS!

NU!

Oeps. Verplicht ik je alsnog :)

zondag 23 april 2017

Lente Recept: Brandnetel-Kervel Soep

Dit vegan lente recept is heel makkelijk om te maken, heel gezond, en best lekker! Brandnetel is nu op zijn best - profiteer ervan! Wist je dat netels, in gedroogde vorm, meer eiwit bevatten dan biefstuk? Als het personage van De Wand dat toch eens geweten had...

Meer netelrecepten?
-Oosterse couscous met Brandnetel
-Gepekelde Netels (tafelzuur)
-Deze zoete boerenkoolchips kan je ook met brandnetel maken, ook in een hartige versie!

Twee kommen vol kervel en brandnetel...

Vegan Recept: Brandnetel Kervel Soep
Nodig:
-3 medium aardappeloen, geschild en in blokjes gesneden
-1 prei, zowel groen als wit gedeelte, in ringen gesneden.
-3 uien, geschild en in blokjes gesneden
-1 el maïsbloem
-1 el Kokosolie
-zout naar smaak
-water
-diverse kruiden naar smaak: ik gebruikte kurkuma, zwarte peper, provencaalse kruiden, laurier, ...
-1 kom versgeplukte (ik knip ze met schaar om me niet te prikken) neteltopjes
-1/5 kom verd kervelblad
-mixer
-optionele garnituur: uigroen in ringetjes gesneden
Hoe maak je het?
1. Snij prei, ui en aardappel.
2. Smelt kokosolie in een soepketel.
3. Bak ui, aardappel en prei kort, roer af en toe, tot alles een beetje gemengd en glazig is.
4. Voeg de maiïsbloem en het zout toe en roerbak.
5. De bloem moet ietwat doorbakken zijn.
6. Blus telkens met een beetje water, roer, tot je merkt dat het mengsel weer dikker wordt, en voeg dan nieuw water toe.
7. Blijf water toevoegen tot de groenten onderstaan.
8. Breng aan de kook.
9. Kook een kwartiertje.
10. Voeg de gewassen brandnetels toe.
11. Kook 5 minuten.
12. Hak ondertussen de kervel fijn.
13. Mix de soep fijn.
14. Voeg de kervel toe.
15. Laat nog een drietal minuutjes zachtjes koken.
16. Serveer eventueel met bieslook of welsh onion. Wij aten deze soep met quinoa.
17. Smakelijk!



zondag 16 april 2017

De Prachtige Paardenbloem...

Ja, ik weet het: deze blogtitel klinkt als een Suske en Wiske album!

Vandaag wil ik graag vertellen over de schoonheid van de lente en de lelijkheid van pesticiden.

Wat mij betreft symboliseert de prachtige paardenbloem de lente door haar fleurige fel gele kleur.
Overal kan je haar nu zien bloeien: velden vol geel, overal zoemende insecten.  


Ik vind de paardenbloem in al haar stadia mooi: de donkergroene, getande bladeren, die haar haar Franse en Engelse naam Dandelion (dent de lion) verlenen, het intense geel van de bloemen als ze bloeit, en de prachtige uitgebloeide pluizenbollen. Heb jij ook als kind zo'n bol vastgepakt en proberen uitblazen tot er geen enkel parachutezaadje meer over was, zodat je een wens mocht doen?


Dan heb ik het nog niet over het nut van deze plant gehad! Allereerst vormt ze een bijzonder belangrijke waardplant voor de eerste solitaire bijen, voor hommels en honingbijen die nu beginnen vliegen, voor vlinders en tal van andere insecten.
De bladeren worden in sommige delen van Frankrijk nog als molsla (gebleekt) gekweekt. Groen smaken ze bitter, maar je weet wat bitter in je mond met je hart doet: 't is gezond! Je kan het paardenbloemgroen dan ook wokken of fermenteren om het bitterste er af te krijgen. De paardenbloem werkt vochtafdrijvend (zo sterk, zelfs, dat ze in het Frans de bijnaam "pis-en-lit" draagt), en biedt verder allerlei mineralen en vitaminen.
De prachtige bloemen staan vrolijk in een slaatje. De bloemknopjes, daar kan je heerlijke kappertjes van maken. Ik probeerde deze godendrank uit: venkel, paardenbloem en gember plus zelfgemaakte kombucha - een zegen voor de spijsvertering.

Wilde oogst naast de irissen: paardenbloemen -en knopjes voor thee, kappertjes en kombucha!

De bloemen en ook de wortels (in de herfst zijn ze klaar) van de paardenbloem kan je drogen voor thee: nog iets om bij te zetten op mijn thee menu kaart! Ook kan je ze, in stukjes gesneden, wokken.

In de lente, wanneer al die machtig mooie kruiden en bloemen en bloesems opduiken, worden wij hier op het platteland helaas ook weer geconfronteerd met dat andere, meer sinistere, ook jaarlijks terugkerende fenomeen: de boeren rijden voor het eerst hun velden weer op met machines die pesticiden spuiten.

Voor ik "op den buiten" kwam wonen had ik die geur van pesticiden nog nooit geroken. Het is een chemische stank die wel lijkt uit te schreeuwen dat je maar beter niet te dicht komt. Heel anders dan het delicate aroma van de paardenbloem is de pesticidenwalm een aanslag op je zenuwen. Ik vlucht altijd naar binnen wanneer ik de sproeiwagen zie komen, en ik sluit de ramen.

Enkele dagen nadat de sproeiers hun werk hebben gedaan, kan je het resultaat reeds zien: het landschap en alle planten die er op groeiden, verkleuren in een lelijk, onnatuurlijk aandoend ros.

 Hier zie je duidelijk waar er gesproeid is, en waar niet...

Het kleurverschil doet griezelig onnatuurlijk aan, vind ik.  
 De tractorsporen staan in de grond gestempeld: deze aarde is helemaal verdicht.
 Ook hier kan je heel goed zien waar er gesproeid is en waar niet.

Van de traditionele boeren die nooit anders gekend hebben, begrijp ik het nog: dat spuiten. Onkruid kan enorm snel een plot land overwoekeren. Er bestaan alternatieven, de bio landbouw is in opkomst. Permacultuur, mengculturen, mulchen - het kan allemaal een uitkomst bieden, maar ik snap dat die overgang maken voor de traditionele boeren niet makkelijk is.

Gewone bewoners, die met zo'n gifbus op hun rug, handschoenen aan en een mondmasker voor hun gezicht hun oprit aan het sproeien zijn: daar heb ik het wat moeilijker mee.

Ik heb dat nooit gesnapt: is zo'n groen gazon vol felgele paardenbloemen, witroze madeliefjes, donkerpaarse hondsdraf en zachtpaarse dovenetel nu niet veel en veel mooier dan de rossige, neergeknakte grassprieten die na de sproeibeurt achterblijven???

Zou je niet liever een gazon vol leven hebben, waar insecten vrolijk zoemend neerstrijken op de pracht van de lente, dan een doods, egaal en bovendien roestbruin verkleurde grasmat?

Laten we ook niet vergeten dat al die snelle pesticidenmiddeltjes niet alleen uiterst schadelijk zijn voor de prachtige paardenbloem, maar ook voor onze eigen gezondheid - kanker.

Ik hoorde ooit het verhaal van een man die kanker had gekregen na zijn pensioen. Zijn bloedwaarden waren heel slecht. Het zag er niet goed uit.
De man had sinds jaar en dag zijn tuin en oprit met pesticiden onkruidvrij gehouden. Maar zijn ouders hadden hem wel verteld over de bloedzuiverende eigenschappen van de brandnetel.
En toen zijn eigen bloedwaarden dus op hun slechtst waren, trok hij er op uit in de natuur - in die stroken naast de bespoten monocultuur velden waar hij nog netels kon vinden.
Hij zette er thee van. Misschien was het te laat, want uiteindelijk bezweek hij alsnog aan kanker.
Dit verhaal kwam op mij bijzonder cynisch over. Wat een sinistere cirkel: eerst spuit je de netels
dood. Dan word je ziek, wie weet ook mee door het gif dat je tegen dat onkruid gebruikte. In je wanhoop herinner je je de kruidenkennis van je ouders. Ga je net datgene zoeken wat in jouw ordelijke tuin niet meer groeit. Te laat...

Een buurvrouw van ons is zich heel erg bewust van het gevaar van het gif dat ze gebruikt om haar voortuin netjes mee te houden.
Maar, zegt ze: ik heb last van mijn rug en benen. Dat gif is gemakkelijk. Een andere oplossing is er niet.

Het is misschien moeilijk om nog te veranderen, maar oplossingen? Die zijn er zeker! Neem bv een kijkje op de Velt website...

In de hoop dat onze bermen en voortuinen, onze weides en velden volgende lente vrolijk geel mogen kleuren! 
 Mooi? Liefelijk? Of iets dat uitgeroeid moet worden - wat vind jij?




zondag 9 april 2017

Zelf een Thee Menu Kaart maken!

Zelf een Thee Menu Kaart Maken!

Veel vriendinnen die hier op bezoek komen, drinken net als ik graag een lekker kopje thee.
Ik vraag: "Welke thee wil je graag?"
En zij zeggen: "Welke heb je?"

Dan begint het... een heel lang lijstje! Ik heb namelijk zowel groene en zwarte thee als kruidenthee. Er zijn heel veel soorten kruidenthee en je kan ook nog gaan mengen, of onderverdeling maken tussen geneeskrachtige kruidenthee of gewoon lekkere kruidenthee. Bovendien kan je ook nog toevoegingen erbij doen zoals citrusschil, rozenbottel, ...Verder heb ik voor echte thee-freaks ook altijd kombucha in huis, dat is een gefermenteerde theedrank, klik hier om te zien hoe je em maakt.

Aaaah, keuzestress!

Ik wilde daarom een soort van thee menukaart maken, ook voor mezelf. Zo weten mijn gasten en ik altijd precies wat de mogelijkheden zijn :)
Ik dacht eerst aan zo'n typisch gestencilde menukaart, maar daar heb je dan weer plastic voor nodig.
En dus schreef ik alles lekker DIY en eco op een stuk karton!



Heel handig! Ik denk erover om eenzelfde menukaart te maken voor onze zelfgemaakte sapjes!

Hoe organiseren jullie je thee-kast? Ben ik een must-drink thee vergeten? En wat is jullie favoriete thee?




zondag 2 april 2017

Lente Recept: Gewokte Doorgeschoten Koolscheuten

In de lente gaan alle koolplanten die nog in de tuin staan bloeien. Er groeien stengels omhoog uit de stam waar fijne bloemknopjes aan verschijnen. Deze knopjes zijn en smaken in feite hetzelfde als broccoli!
Doorgeschoten kool is gezond en smakelijk voorjaarslekkers. Heel makkelijk te bereiden, bovendien: vandaag een recept dat snel klaar is!










Vegan Recept: Gewokte Koolscheuten op zn Chinees met Quinoa
Nodig:
-een kom vol vers geplukte of afgesneden koolscheutjes
-kokosolie
-quinoa (of rijst of noedels)
-2 uien, geschild en in blokjes gesneden
-3 teentjes look, geperst
-een dikke centimeter gember, geraspt
-chilipeper, in ringetjes gesneden, naar smaak
-goeie scheut azijn (ik nam tot azijn geworden kombucha)
-2 el sojasaus
-2 el ahornsiroop
-een weinig water
-2 el maïsmeel
-enkele Welsh onion stengels (of bieslook), in ringetjes geknipt
Hoe maak je het?
1.Kook de quinoa of rijst of noedels
2. Verhit de olie in een wok.
3. Bak ui tot die glazig wordt.
4. Voeg koolscheuten, look, gember en chili toe
5. Roerbak.
6. Blus met azijn, daarna met sojasaus en ahornsiroop.
7. Voeg wat water toe.
8. Breng aan de kook.
9. Laat even pruttelen.
10. Voeg maïsmeel toe en roer goed.
11. Laat nog even doorbakken.
12. Serveer met grote bieslook in ringetjes geknipt of Welsh onion.


zondag 26 maart 2017

Mijn liefde voor...Sla!

Sinds ik een endometriose dieet volg, eet ik heel erg puur. En wat merk ik? Dat ik veel meer zin heb in "groensel": in blaadjes sla.
Dat zette me aan het denken. Vroeger at ik betrekkelijk weinig sla. Ik heb nooit de gewoonte gehad van bij elke maaltijd sla te eten, ik kocht slechts zeer sporadisch sla in de winkel. Ik vond sla wel erg lekker - ik denk met nostalgie terug aan de overheerlijke puree met in stukjes gesneden sla en ajuinsaus van mijn mama! - maar op één of andere manier verwerkte ik zelden of nooit sla in mijn maaltijden.
Pas toen mijn vriend en ik een groententas abonnement namen (toen we nog geen eigen tuin hadden), leerden we allerlei nieuwe soorten sla kennen. Elke week zaten er wel verschillende soorten blaadjes en steeltjes in ons pakket, en daar moesten we creatieve en lekkere oplossingen voor bedenken.
Onze oplossingen (die iedereen wel zal toepassen, maar voor ons was het een openbaring):
-sla snij je fijn, zodat het beter weghapt, en
-je mengt het met allerlei dressingen en sauzen.

Toen we onze eigen groenten uit eigen tuin kweekten, verkreeg sla nog steeds geen hoofdrol.

Weet je wat ik denk?
Dat sla geen al te best imago heeft.

Zeg sla, en wat denkt iedereen stiekem?
Konijnenvoer! Iets voor slappe vegetariërs! Saahaaaai!

Door de goesting die we de laatste tijd in sla hebben, besloot ik eindelijk eens de niet populariteit van slablaadjes onder de loep te nemen.

Mijn conclusie?

Sla is tof! Sla is hip! Sla is hypergezond! En... sla is zooooo lekker!

En zo makkelijk!

Heb je geen tuin? Of kan je, zoals ik, niet wachten tot het tuinseizoen buiten begint? Kieper dan gewoon een bak met grond op je vensterbank, binnen, en zaai die sla!

tatsoi...

Kropsla, snijsla, ijsbergsla, ruccola, waterkers, mosterd, mizuna, postelein, veldsla, raapsteeltjes... allemaal even heerlijk.
En het groeit 'gelijk niks', zoals wij zeggen. Je hebt er amper omkijken naar.

Eikenbladsla...

Het mooie is, dat je met sla heel makkelijk af bent - niet alleen in de bak (het groeit zelfs terug aan nadat jij het hebt afgeknipt), maar ook op het bord.

Je kan sla mengen met mosterd, azijn, olie en kruiden. Of met veganaise. Met geprakte avocado. Je kan het koud eten, of je kan het warm mengen met aardappeltjes, rode bietjes, linzen en zo meer.

De mogelijkheden zijn eindeloos!

Veldsla...

Vanaf nu is het bij ons in huis gedaan met die onterechte tweede plaats voor sla. Alle vensterbanken staan vol prachtig groeiende plantjes, en op onze borden prijken vanaf nu elke avond en middag ook wat mij betreft die mooie groene, gele en rode blaadjes.

Eten jullie vaak sla? Wat is je favoriete salade? En je lievelingsmanier om sla te eten?

zondag 19 maart 2017

De straat opruimen!

Ik herinner me een treinreis in India. Mijn Indische medepassagiers waren zo vriendelijk om hun huisbereide maaltijd met me te delen. Het eten was zo intens pikant dat ik er tranen van in de ogen kreeg - daar moesten we allemaal om lachen. Toen ik niets meer binnenkreeg, gebaarden ze me dat ik het plastic bakje waar de chili-rijke hapjes in zaten uit het raam moest gooien.
Wat? Deed ik verbaasd, in gebarentaal. Uit het raam??? Zomaar?
En zij knikten heftig.
Ietwat verbouwereerd wierp ik het bakje dan maar het venster uit.
Pas toen viel me op dat er, naast de spoorlijnen, een giga hoop afval lag. Te midden van de mooie natuur. Wat verschrikkelijk jammer!
Ik leerde dat er geen vuilnisbakken in de trein waren, en dat er in heel wat grote steden zelfs geen vuilnisophaaldienst bestaat, in India. De mensen stoken het afval op. Armen en bedelaars zoeken het recycleerbare spul tussen het vuilnis uit - ze krijgen er nog een paar schamele roepies voor.
Ik was verbijsterd over die manier van met afval omgaan. Indiërs hebben ook een aantal heel mooie, ecologische gewoontes hoor: lees er hier alles over. Maar om je vuilnis zomaar uit de trein in de natuur te werpen - nee, dat kon er bij mij niet in.

Afgelopen weekend deden mijn vriend en ik mee aan een Straat Opruim actie. Gewapend met vuilniszakken, handschoenen, grijpstokken en onze hond trokken we ten strijde tegen het zwerfvuil.
En wat bleek?
We doen het hier amper beter dan in India, als ik naar het opgehaalde vuil kijk. Indiërs komen er tenminste voor uit dat ze hun troep weggooien. Zij zijn daar eerlijk over. Hier in België gebeurt het weggooien van vuil op stiekeme wijze. Een anonieme, voorbijzoevende auto in de schemering. Een raampje dat opendraait. Een hand die een zakje buitengooit.

We dachten dat het wel zou meevallen, met dat afval. Maar we haalden een volledige vuilniszak op, en we moesten amper twee straten doen!




De afval top tien

Wat kwamen we zoal tegen, onderweg? Here comes The Afval Countdown...
*Met zangerige stem:* Op nummer...

10.  Stukjes isomo die in steeds kleinere bolletjes afbreken en lelijk wit afsteken tegen het gras

9. Plastic allerhande in kleine stukjes

8. Lege Plastic bloempotjes

7. Haribo snoep verpakkingen

6. Wieldop van Peugeot (het grootste item)

5. Twix, Mars, Snickers, verpakkingen

4. Aluminium paasei wrappertjes en allerlei snoeppapiertjes, zoals van Chocotof: niet zo toffff!

3. Sigarettenpakjes (lege)

2. De Coca Cola company wint! Deze multinational moet amper belastingen betalen op hun veel te suikerrijke drankjes. Cola zou waarschijnlijk heel wat duurder zijn, als de drankengigant ook de opruimkost en de gevolgen voor het milieu in hun prijzen moest doorrekenen. Op dit moment betalen wij allemaal om hun vuil op te ruimen. Wij kwamen tegen: plastic colaflesjes, de bekende rode doppen, en talloze blikjes - zwarte, rode, sprite, nestea, ...

1. Met stip op één: sigarettenpeuken!  Eens je er op begint te letten, zie je ze werkelijk o-veral. Rokers, wat denken jullie ervan om een draagbaar mini asbakje mee te nemen vanaf vandaag?

We schrokken erg van de hoeveelheid zwerfvuil in onze redelijk schoon ogende straten. Het gaat vaak om kleine items, maar die vele kleintjes maken samen dat het er lelijk en vies uitziet.
Hoe erg is het, om tussen de ontluikende madeliefjes, paarse dovenetel en paardenbloemen plots een ingedeukt flesje frisdrank te zien rondslingeren?

Wat viel ons nog meer op?

-op goed onderhouden stukjes berm (van voortuintjes) ligt vaak minder vuil. Behalve sigarettenpeuken (die liggen echt overal). Hoogstwaarschijnlijk ruimen de eigenaars van de voortuintjes regelmatig hun stukje tuin op.

-Vuil trekt vuil aan: het was opvallend hoeveel verspreid afval we op welbepaalde plekken, meestal tussen huizen in en dus in het groen vonden.

-Eén stuk plastic kan zich tot ver verspreiden: gooi op een hoek een stuk isomo, en je vindt stukjes isomo ervan tot ver in de straat.

-We vonden vooral suikerrijke drankverpakkingen, rokersattributen, en snoepverpakkingen: kort door de bocht conclusie: het zijn mensen met ongezonde (eet)gewoontes die vervuilen!

-Het leeuwendeel van het afval dat we vonden (Cola, sigaretten, peugeot, Haribo, Milka) is afkomstig van multinationals die weinig belastingen betalen, maar die indirect wel voor een grote milieu (en gezondheids)kost zorgen. 

-Aan plekken als bushaltes zou een vuilbak toch echt welkom zijn.

-Op den duur merkten we dat we het bijna vreemd vonden als we eens vijf meter konden stappen ZONDER zwerfvuil te vinden...

Onze Bevindingen: 

-Onze straat ziet er veel mooier uit zonder al dat onnatuurlijk vuil!

-We zouden blij zijn met meer initiatieven als "Blikvangers" en regelmatig of op strategische plekken geplaatste vuilbakjes. Zie ook campagnes als zwerfvuil in de vuilbak, mooimakers, etcetera. Check ook mijn analyse van onze vuilnisbak.

-Zwerfvuil opruimen is een beetje als paaseieren rapen: "Oh kijk! Daar ligt weer iets!" - alleen kan je dat wat je opraapt (best) niet eten. Ik bedoel maar: het kan leuk zijn om samen met je kinderen, je buren, je vrienden eens een keertje te doen.

Tot slot: 

-Misschien denk je, als je dit leest, wat een heilige boontjes, die denken zeker dat ze zelf niks vervuilen?? We willen helemaal niet hypocriet overkomen hoor. Wij zijn zeker niet heilig. We hebben dan wel een metalen drankbus en lunchbox ipv een plastieken, maar wij hebben ook al plastic blunders van formaat begaan. Zo hebben we eens plastieken bashen (windzeilen) gekocht in de aanbieding om over ons brandhout te leggen, buiten. Bleek dat die dingen heel erg vergankelijk zijn, en dat ze eigenljik oplossen in miljoenen kleine stukjes plastiek. :(
Verder hebben we helaas al een gelijkaardig verhaal meegemaakt met serreplastic, en met een stuk of tweehonderd diepvriesdoosjes waarvan het dekseltje verloren was, of vice versa.

Plastic is alomtegenwoordig. Het blijft zoeken hoe je het best met afval omgaat. Misschien heb je iets aan de oplossingen die wij voor de inhoud van onze vuilzak bedachten.

Welke ervaringen heb jij met zwerfvuil? Heb je al ooit iemand betrapt op sluikstorten? Heb je een creatieve oplossing voor het probleem, of andere ideeën?
Gooi alles hierheen!

zondag 12 maart 2017

Foto Overzicht #6: glutenvrije pizza en lente in aantocht

 Onze hond is dol op koolstengels, om op te kauwen! Hier zie je boerenkool, maar  bloemkool is haar absolute favoriet. We hebben wel een berg opkuiswerk eens ze klaar is met haar stengels, maar het is het waard!

 Ik maakte glutenvrij pizzadeeg. Buiten de (iets te krokante) randjes was het best lekker. We maakten er een sport van om onze pizza's zo autistisch mogelijk te beleggen :)

 Wat gistvlokken erover. Yum.

 Dankzij mijn schoonmoeder leerde ik dit gerecht, Vegan Gentse Waterzooi van Eva kennen. Dit recept is echt ongelofelijk lekker! Ik maakte het met hempfu, probeer het zeker eens met gerookte tofu. Echt njam.



Na een lange winterse wandeling was de hond behoorlijk moe, en koos ze de pasgewassen dekens in de wasmand uit om op te gaan slapen! Voor het geval je het je mocht afvragen: ze heeft een superdeluxe mand hoor!



Kiemzaden experimentjes! Ik vind kiemen moeilijk - ofwel drogen de zaden uit, ofwel beschimmelen ze :( Als iemand een gouden tip heeft hoor ik het graag. Hier probeer ik rode melde, rammenas, boerenkool en tatsoi zaad te kiemen - allemaal zaden uit eigen tuin!

 Wat een prachtig bord! Bij mijn ouders word ik nogal verwend hoor - Thaise wok, mmm!

 Gember/pompoen rijstnoedels met wokje en rammenasslaatje
 Die kleine groene sprietjes, dat is look!
 Sneeuwklokjes...
 Doorlevende Welsh Onion

 De eerste krokussen
 Ontluikende katjes aan mijn wilgenhutje
En de wakker wordende rabarber...