zondag 25 augustus 2013

Plastiek Tasjes Perversie

Ik werk in een winkel waar we, als personeel, verplicht worden om de klanten telkens een plastiek tasje aan te bieden.
Plastieken wegwerpzakjes zijn een groot probleem.  In onze directe omgeving merk je daar niks van, maar in de oceanen zijn stilaan hele plastieken eilanden ontstaan, op plaatsen waar stromingen samenkomen.  Dat fenomeen staat bekend als de Plastic Soep.  Deze kunstmatige soep zorgt ervoor dat ontelbare dieren (vissen, maar ook schildpadden en vogels) in het afval verstrikt raken en sterven.
Plastiek is een kunststof die slechts heel erg langzaam afbreekt, onder invloed van licht.  Daar komt nog bij dat het plastiek niet gewoon verdwijnt, maar dat het uiteenvalt in onnoemelijk kleine, vrij toxische deeltjes.  Die deeltjes komen terecht in het water van onze oceanen, waar ze door talrijke kleine visjes worden opgegeten.  De kleine visjes worden dan weer opgepeuzeld door grotere vissen, en hoe meer die grotere vissen eten, hoe meer gif ze in feite inslikken.  Heel het ecosysteem raakt op die manier vergiftigd.  En als je als mens voor kiest om vette vis te eten, verorber je in feite een heleboel giftige PCB's - omdat die stoffen makkelijk opgeslagen blijven in het vet van de vis.

Reden genoeg om plastiek afval zoveel mogelijk te vermijden...
Zelf ben ik hierin ook niet heilig...  Ik haal wel eens eten af bij een restaurant: steevast is het dan verpakt in aluminium of plastieken doosjes.  Ook aankopen als spaghetti en rozijntjes zitten nog heel vaak in plastiek verpakkingen.  Maar het overal aannemen van gratis plastiek wegwerptasjes probeer ik absoluut te vermijden!  Die tasjes zijn wat mij betreft overbodig en genereren enkel een berg afval...

Hoewel ik het dus niet graag doe, moet ik de mensen in de winkel bij elke aankoop vragen of ze een zakje willen.  Ik verbaas me nog steeds over het gigantisch aantal zakjes dat wordt aangenomen of gevraagd.  Een zakje om een postkaart in te dragen, of een dvd-doosje.  Een zakje om een krant in te dragen.  Een plastiek zakje om een in plastiek verpakt voorwerp in te dragen.  Vaste klanten die elke dag opnieuw een nieuw plastiek zakje verlangen...
Dit is de plastiek tasjes perversie!!!

Onlangs ben ik eens beginnen bijhouden welke redenen mensen opgeven om: "ja, ik wil graag een zakje" te zeggen.
Ik wil bij deze graag die redenen noemen, om dan een alternatief aan te bieden.

Redenen die mensen geven om een plastieken zakje aan te nemen:

1.Zo kan ik "het" (een boek, krant of tijdschrift, dvd of kaartje) beter beschermen. Zo raakt het niet beschadigd.
Oplossing: heel vaak zijn de gekochte artikelen reeds in plastiek ingepakt!  Een plastieken zakje zou dan enkel als een tweede huls fungeren: dat is onnodig.  In Oosterse landen waar plastiek nog minder gangbaar is dan hier heb ik gemerkt hoe winkeliers gekochte goederen voor klanten in oude kranten verpakken.  Ze maken er een pakketje van dat ze omwikkelen met touw.  Het ziet er leuk uit, je kan het makkelijk dragen en het is mooi!

2.Ja, want ik ben met de fiets.
Er bestaat een geweldige uitvinding: de fietstas!  Die hoeft helemaal niet uit plastiek te bestaan.  Verkrijgbaar in allerlei mooie kleurtjes.  En het rieten mandje vooraan het stuur is ook een oplossing!

3.Ja, want dat weegt nogal zwaar.
Het gewicht mindert niet door een plastieken zakje...  En wanneer het gekochte item lastig is om in de hand te houden, is er de handige oplossing van de boodschappentas!  Herbruikbaar, en met hengsels!  Alles wat je hoeft te doen is hem elke dag meenemen.  In Rusland noemen ze een tas die je meeneemt "voor het geval" een "Misschientje"...  Een mooie naam voor een handige oplossing!

4.Ja want ik heb niks bij...
Ook hier biedt een Misschientje uitkomst.  Er bestaan stoffen tassen die je kan opvouwen en die heel weinig ruimte innemen in de handtas - een item dat WEL altijd wordt meegenomen!  Bij bepaalde supermarkten krijg je nooit een plastieken zakje, en kan je er ook geen kopen.  Dit is algemeen bekend onder de mensen en zorgt nooit voor problemen.  Vaak staan er kartonnen dozen klaar voor de klanten.  Veel mensen hebben zich voorbereid door zelf een tas of zak mee te brengen.  Waarom kan dit niet voor elke winkel gelden?  Alle winkels beschikken over kartonnen dozen...

5.Ja, want hier (ander zakje) zit mijn eten in...
Misschien heeft een mens meerdere Misschientjes nodig?

6.Ja, want het regent.
Ok, regen is lastig.  Maar misschien kan een oude regenjas in de mand of in het Misschientje dienst doen?

7.Ja, da's toch gemakkelijker...
Misschien wel de vaakst gehoorde reden om een plastieken zakje aan te nemen.  Ja, het is gemakkelijk om gratis tasjes aan te nemen om spullen in te dragen.  En ja, het is erg moeilijk om je in te beelden dat die handige plastieken zakjes voor een hoop ellende in het milieu zorgen.
Daarom begrijp ik echt niet dat bedrijven nog steeds gratis (of betalend) zakjes mogen uitdelen aan mensen.
Zolang bedrijven dit mogen doen, zullen mensen de zakjes aannemen.  Zelfs als ze ervoor moeten betalen, zullen mensen de plastic zakjes blijven kopen.  Want 5 cent is namelijk niks, en het is ZEKER niet de juiste prijs.  Als we de werkelijke kost van al dat plastic afval zouden berekenen, zou een plastiek zakje misschien 50 Euro in plaats van 5 cent kosten...

Momenteel loopt er in België een anti-zwerfvuil campagne.  De campagne gaat uit van het "Ach, voor deze ene keer kan het geen kwaad" gevoel dat mensen hebben als ze bv een peukje op straat gooien, of een kauwgum.  Wat jammer dat plastieken tasjes hierbij niet vernoemd worden!  Ach, dat ene zakje...  Hoeveel keer per dag zouden mensen dat denken?  Als ik de foto's van de afvalbergen in zee zie, vermoed ik: veel.

Nog een laatste reden die mensen noemen om gratis plastieken zakjes te aanvaarden: ze hergebruiken deze zakjes (eenmalig) als vuilnisbakzakje in de vuilemmer.  Dat is makkelijk, schoon, en handig: je werpt het vuilnis in de weggooivuilzak en je hergebruikt de emmer.
Op korte termijn: erg schoon en proper.  Op lange termijn: nefast.  Al dat plastiek zorgt voor enorm veel afval en vervuiling.
De oplossing?  Je kan de vuilnisemmer elke keer poetsen nadat je hem geleegd hebt!  Veel hygiënischer op de lange duur...

Een Misschientje?  De zekerheid van de toekomst!

zondag 18 augustus 2013

Zelf tandpasta en tandenborstels maken

De makkelijkste en goedkoopste tandpasta en tandenborstel ooit! 

Ik heb door de jaren heen onnoemelijk veel recepten voor zelfgemaakte tandpasta verzameld en uitgeprobeerd.  Behalve de tandpasta op basis van groene klei met etherische olie van munt vond ik er geen enkele echt aangenaam.  Ze smaakten allemaal vies en gaven me geen "fris tandpastagevoel" in de mond.
Mijn vriend kon ik niet overtuigen om de winkeltandpasta in te ruilen voor de klei-substantie...
Ik ging dus verder op zoek naar een oplossing.

Ik vertrok van het idee: hoe deden mensen dat vroeger, toen er nog geen commerciële tandpasta bestond?  Ik wil namelijk zo min mogelijk afhankelijk zijn...  En er worden ontelbaar veel lege plastieken tandpastaverpakkingen weggegooid...  Zelfgemaakte tandpasta levert minder afval op!

In vroegere tijden doopten mensen hun vinger in bakpoeder, kalk (krijt), of zout - ook verkoold brood en roet werden als "schuurmiddel"gebruikt.


Net als tandpasta zijn ook tandenborstels een heel recente uitvinding.  De eerste commerciële tandenborstels werden in de 18e eeuw van dierenharen en botten gemaakt.  Later werden nylon en plastiek gebruikt.  Er bestaan tegenwoordig tandenborstels met houten handvaten, of met borstelstukken die je apart kan kopen, maar de borstels zijn dan nog steeds van kunststof. 
Alleen al in de Verenigde Staten beslaat de afvalberg aan tandenborstels volgens Wikipedia 22 miljoen kilo plastiek.

Probeer je tandenborstel dus zo lang mogelijk in een goede staat te houden.  Laat hem regelmatig een nachtje in azijn staan om hem te reinigen - daarna goed uitspoelen!  Als de tandenborstel echt niet meer bruikbaar is, kan hij gerecycleerd worden als verfborsteltje of als poets - of afwasborstel voor moeilijk bereikbare plekjes.  

Onlangs kwam ik een goed en duurzaam alternatief tegen: een tandenborstel gemaakt uit bamboe, van een soort die panda's niet eten.  De haren van de tandenborstel zijn van bio afbreekbaar plastic gemaakt.  

Er bestaan ook natuurlijke alternatieven voor de tandenborstel.  In vroegere tijden kauwden mensen op twijgjes, of gebruikten ze vogelveren, dennennaalden, de pennen van egels of dierenbotjes om hun tanden mee schoon te krijgen.   
In Oosterse landen kauwde men op twijgjes van de neemboom, de teatree en de miswak.  In onze contreien kan je het proberen met berk – en walnoottwijgjes en – ingevoerde – kaneelstokjes.  
Wilgtwijg-borstels zijn bijzonder goed als kauw – en poetsstok.  Wilg bevat salicylzuur (waarop aspirine geïnspireerd is), en werkt dus ontsmettend. 

Zelfgemaakte Tandenborstel

Hoe?

1.Snij een wilgtwijg van 15 cm van de boom af.
2.Verwijder ongeveer 1 cm bast aan het uiteinde. 
3.Kauw op dit uiteinde tot de vezels zich beginnen uit te spreiden en “borstelig”worden. 
4.Laat droge twijgen eerst weken in water. 


Het nadeel aan de "tandpasta's" van vroeger is dat ze geen fluor bevatten.  Er is nog steeds discussie gaande over de voor - en nadelen van fluor, maar het staat wel vast dat fluor je tanden echt beschermt.  Een nadeel aan natrium bicarbonaat is dat het op de lange duur het glazuur op je tanden kan wegschuren.  Een nadeel aan alle genoemde tandpasta's uit vervlogen tijden is dat ze onnoemelijk slecht smaken!!!

Wat kan de oplossing zijn?

De Goedkoopste Tandpasta uit de Natuur: Salie!

Tanden poetsen betekent: tanden schuren om het vuil eraf te wrijven.  
 Een erg goedkope en effectieve manier om je tanden te poetsen, is door ’s morgens en ’s avonds vier salieblaadjes te plukken.   
Eén blaadje voor elke rij tanden, aan elke kant.  Wrijf eenvoudigweg je tanden proper – je zal versteld staan van het schone, propere gevoel en van de prettige, frisse smaak in je mond.  Je kan desnoods een salieplantje op een lichte plaats in de badkamer zetten.

Je kan salie ook drogen en fijnstampen, dan heb je tandpastapoeder, voor in de winter.
En om je helemaal te overtuigen: er is een gekende middelleeuwse spreuk, die zegt dat wie salie in de tuin heeft staan (en bijgevolg veel salie gebruikt) honderd zal worden!  Salie is gezond en zuiverend!
Wil je ook een receptje voor een heerlijk smakende mondverfrisser, die tevens dienst doet als digestief?  Klik hier:
http://dezelfvoorzieningsbijbel.blogspot.be/2013/09/creatief-met-venkelzaad.html

zondag 11 augustus 2013

Bespreking: de Elektrische Fiets

Het is mooi fietsweer...  Het moment om het eens te hebben over de elektrische fiets!
Drie jaar geleden kocht ik een Giant Twist Go Double.  Ik hou niet van pendelen, en ik heb geen rijbewijs.  Hoewel ik op een uur trappen van mijn werk woon, vond ik met de fiets gaan de beste optie.
Maar...
Ik ben niet sportief.
De weg die ik moet fietsen, heeft vaak harde wind.
Er zijn heel wat heuvels die ik over moet.
Allemaal moeilijkheden die makkelijk te overwinnen zijn met de elektrische fiets!  Met mijn Giant fiets ik makkelijker een heuvel op dan dat ik met mijn gewone fiets rechtdoor rijd...  En ik gebruik zelden de sterkste ondersteuning.
Op internetfora pluis ik wel eens de reacties op o.a. Giant uit.  Daarbij viel me op dat het vooral oudere mensen zijn (gepensioneerd), die  voor hun plezier fietsen met elektrische ondersteuning.
Waarom fietsen niet meer jongere mensen elektrisch naar hun werk?  s' Ochtends zoef ik de file voorbij, terwijl ik het fietspad een goeie veertig minuten voor mij alleen heb.  In de stad zelf ontmoet ik meer fietsers, maar blijkbaar fietsen weinig jonge mensen naar hun werk als de afstand wat langer is. 
Deze blog gaat over zelfvoorziening, en het nadeel aan een elektrische fiets is dat het je afhankelijker maakt van de fietsenmaker - de elektrische technologie opknappen is iets anders dan een lekke band repareren...  Maar tegelijkertijd leef ik wel een stukje ecologischer (iemand kan mijn plaats in de bus innemen nu) en geef ik minder geld uit.  Aangezien ik geen rijbewijs heb, is deze elektrische fiets een beetje mijn vrijheid! 

Ik vat de voordelen van de elektrische fiets even samen:
1.Elektrisch fietsen is ecologischer dan met de auto gaan.
2.Na de aankoop (mijn fiets kostte 2100 Euro, drie jaar geleden) is fietsen een stuk goedkoper dan met de auto gaan, helemaal als je werk een fietsvergoeding betaalt.
3.Je hoeft nooit meer op de bus te wachten, of de sneeuw van je voorruit te krabben, of in de file te staan: je krijgt meer vrijheid in het pendelen.
4.Je wordt fitter.  Mijn collega vind het zo moedig van me, dat ik 2 uur per dag fiets.  Maar ik doe verder niet aan sport, en ik win op deze manier dus tijd.  Ik "sport" namelijk tijdens het pendelen!
5.Je wordt er blijer van!  Je kan al je frustratie kwijt op de pedalen!
6.Het is gezonder om te fietsen.  Je bent in de buitenlucht, je beweegt, ...
7.Je hebt minder stress (over bv files, over te laat komen als de bus te laat is, ...)

Wanneer mijn fiets goed werkt, ben ik er heel tevreden over.  De voordelen van de Giant Twist Go Double:
1.Dubbele batterijen, dus grote actieradius.
2.Een aangename ondersteuning telkens je vertrekt.
3.Een fijn fietsgevoel, werkelijk of je "reuzen"passen neemt.
4.Een aangenaam zadel. 
Toch zou ik nooit meer een Giant kopen, moest deze fiets het ooit helemaal begeven.  Mijn redenen?
1.De batterij "flipt" regelmatig door.  Alle lichtjes op de "Ride Control" (computertje dat de ondersteuning regelt) flikkeren dan en de ondersteuning valt weg.  Soms valt de  batterij gewoonweg uit.  Enkele flinke tikken tegen de computer helpen, maar of dit de bedoeling is?
2.De fietstassen zijn van slechte kwaliteit, terwijl ze er stevig uitzien. 
3.De batterijen zijn belachelijk moeilijk uit de houders te halen wanneer je ze wilt opladen.  Je moet er eerst aan wrikken om de hendel los te krijgen, dan eraan sleuren om ze eruit te krijgen. 
4.De fietsenmaker zei me dat de frame nogal slecht in mekaar zit: de fiets moet zeker jaarlijks nagekeken worden, er zijn verhalen van frames die zomaar plots losschoten. 
5.Bij problemen (zoals de ride control die doorflipt) is het erg moeilijk om Giant ZELF te bereiken.  Ze dekken zich goed in en geven nergens een adres waar je terecht kan.  Alles moet via de fietsverdeler gebeuren.  Als je de pech hebt om, zoals ik, bij een slechte verdeler terecht te komen, dan kan het maaaaanden duren voor je respons krijgt.  Ondertussen zijn er niet altijd vervangfietsen beschikbaar (beeld je eens in dat dit bij auto's ook zo was!).  Een zeer slechte en klantONvriendelijke service dus. 
6.De Giant fietsen worden in China gemaakt.  Niks mis met internationale handel, maar ik probeer ecologischer te leven.  Een volgende fiets zou dus zeker, nu er ondertussen meer keuze in Belgische of Nederlandse fietsen bestaat, lokaal aangekocht worden. 

Ondanks de nadelen van mijn specifieke fiets zou ik iedereen aanraden om de auto te laten staan en om met de e-fiets naar het werk te gaan!  Veel mensen geven als bezwaar aan dat ze niet bezweet op het werk willen aankomen.  Wat mij betreft valt dat heel goed mee.  Desnoods kan je altijd een extra t-shirt meenemen - sommige bedrijven bieden zelfs douches aan, maar een wasruimte is er overal. 
Wil je iets aan je conditie doen zonder tijd te verliezen, wil je minder stress in het pendelen, wil je snel kunnen fietsen, geld winnen EN ecologischer leven, kies dan voor een lokale e-fiets!  En mocht je nog twijfelen, de stukjes van de Velotariër over alles wat fietsen betreft trekken je zeker over de streep!


maandag 5 augustus 2013

Broodbeleg van de maand: roze hummus!

Bij een vriendin mocht ik deze heerlijke spread, die ook als dip gebruikt kan worden, proeven. Mijn vriendin serveerde dit beleg op "farinata", dat zijn heel lekkere glutenvrije koekjes of crackertjes gemaakt van kikkererwtenmeel.  Maar deze hummus laat zich ook op een boterham verorberen!
Nodig:
-1 bokaal kekers, gespoeld en uitgelekt
-1 kleine, gekookte en geschilde rode biet
-1 flinke el zonnebloempitpasta
-scheutje olijfolie
- eventueel extra water om het nog smeuiger te maken
- een scheutje citroensap, of appelazijn, of zuurkoolsap
-1/4e ui, gesnipperd
- klein snufje kaneel, om de smaken te doen uitkomen
- eventueel: koriander, gesnipperd
Hoe maak je het?
1. Meng alles in een blender, of stamp fijn in een vijzel
2. Dit beleg blijft buiten de koelkast niet lang goed, dus snel van genieten!